10/07/2018

มาตามนัด

 

       เรื่องนี้เกิดขึ้นสมัยที่ฉันยังไม่เกิด แม่เล่าให้ฉันฟังหลายต่อหลายครั้งด้วยความสงสัยที่ยังไม่ได้คำตอบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นแท้จริงแล้วมันคืออะไร แม่บอกว่าแม้จะมีเพื่อนร่วมเหตุการณ์มากมาย แต่หลังจากผ่านพ้นคืนนั้นไปได้ก็แทบไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงมันอีก
       แม่เล่าให้ฟังว่า พี่ชายของแม่หรือก็คือคุณลุงของฉันประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปตั้งแต่อายุเพียง 20 กว่าปี ตอนนั้นแม่ก็ยังเป็นวัยรุ่นอายุประมาณ 18-19 ปี ข่าวการจากไปอย่างกะทันหันตั้งแต่อายุยังน้อยของคุณลุงทำให้ทุกคนใจสลาย ไม่เพียงแค่คนในครอบครัว แต่ยังรวมถึงเพื่อน ๆ และคนรู้จัก เพราะตอนมีชีวิตคุณลุงเป็นหนุ่มขี้เล่น คุยเก่ง ขยันขันแข็ง จึงเป็นที่รักของเพื่อนฝูงตลอดจนพี่ป้าน้าอาทั้งหลาย
       ในงานสวดอภิธรรมศพที่วัดคืนนั้น คลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา บ้างก็เป็นเพื่อนฝูงหรือเป็นคนที่คุณลุงเคยช่วยเหลือเกื้อกูลไว้ บ้างก็เป็นคนเฒ่าคนแก่ละแวกบ้านที่คุณลุงมักจะแวะไปบีบนวดหรือเป็นเพื่อนคุยคลายเหงา และผู้คนอีกมากมายจนแน่นวัด
       บรรยากาศเต็มไปด้วยความเศร้าโศก เสียงร้องไห้ระงมไปทั้งศาลา จนกระทั่งใครคนหนึ่งเดินขึ้นศาลามา
       “เฮ้ย! ทำไมมึงทำอย่างงี้วะ ใครบอกให้มึงตาย!”
       เสียงตะโกนดังก้องไปทั่วบริเวณนั้น ทำให้ทุกคนหันมองเป็นตาเดียว ปรากฏว่าเป็นเพื่อนสนิทของคุณลุงชื่อว่า ‘ลุงเช็ง’ สมัยนั้นลุงเช็งยังเป็นเพียงหนุ่มวัย 20 คาดว่าคงจะตรงดิ่งมาที่นี่ทันทีที่ทราบข่าว (มีหลายคนเล่าให้แม่ฟังภายหลังว่า “ตอนไอ้เช็งมันรู้ข่าว มันบอกมันไม่เชื่อ ใครพูดมันก็ไม่เชื่อ เลยต้องให้มันมาเห็นด้วยตา”)
       มาถึงลุงเช็งก็เดินจ้ำตรงดิ่งไปทางโลงศพพร้อมน้ำตาเต็มหน้า และก่อนที่ใครจะทันเข้าไปห้าม ลุงเช็งก็พุ่งเข้าไปทุบโลงศพเสียงดังสนั่น ปากก็พร่ำด่าทอเพื่อนรัก แม่บอกว่าตอนนั้นก็ตกใจกันมากแล้ว แต่นั่นยังไม่เท่ากับตอนที่ได้ยินเสียงลุงเช็งทุบโลง ตึง! ตึง! พร้อมพูดว่า
       “เดี๋ยวมึงตามไปเจอกูที่บ้าน! กูจะรอมึง!!!”
       
หลังจากประโยคนั้น ก็มีคนเข้าไปช่วยกันดึงลุงเช็งที่กำลังทุบโลงศพออกมา บอกให้สงบสติอารมณ์ ในขณะที่ทุกคนตรงนั้นเงียบกริบเป็นเป่าสาก!
       หลังจากจบงาน ปรากฏว่าคืนนั้นมีเพื่อนสนิทของแม่และเพื่อนสนิทของคุณลุงรวมตัวกันมานอนเป็นเพื่อนแม่ที่บ้านกันหลายคน แน่นอนว่าย่อมรวมถึงลุงเช็งด้วย ทุกคนต่างตำหนิสิ่งที่ลุงเช็งทำในงานศพ พวกเพื่อนผู้หญิงก็หวาดกลัวกันมาก
      พวกเพื่อน ๆ ตัดสินใจปูฟูก ปูเสื่อ นอนกระจุกเรียงกันอย่างอบอุ่น ดึกดื่นค่อนคืนมีเพียงลุงเช็งที่ไม่สนใจใคร ไม่ไปหลับไปนอน ยังคงนั่งรอที่แคร่หน้าบ้าน บอกจะรอเพื่อน นัดมันให้มาแล้ว ตอนนั้นใคร ๆ ก็ทำได้แค่พูดว่า “ไอ้นี่มันบ้า!”

 

       แล้วก่อนที่ทุกคนจะได้เข้านอน ‘ไอ้ปุย’ สุนัขของแม่ที่นอนอยู่ในบ้านก็ทำกิริยาแปลกประหลาดขึ้นมา อยู่ดี ๆ มันก็ลุกพรวด แล้วกระโจนออกไปหน้าประตูบ้านซึ่งเป็นรั้วไม้ทาสีเขียว ไปถึงมันก็ยืนกระดิกหาง จ้องมองไปในความมืดนอกประตูไม้ เห่าเสียงดังพร้อมหมุนตัวอย่างคึกคักดีใจ ราวกับว่าคนที่มันรอคอยกลับมาถึงบ้านแล้ว…
       แม่ตะโกนเรียกให้ไอ้ปุยกลับมาหลายครั้ง แต่นอกจากมันจะไม่กลับมาแล้ว มันยังคงยืนกระดิกหางพร้อมทั้งเห่าไปทางประตู เป็นทำนองเรียกให้เจ้านายเข้าบ้านอย่างที่มันมักทำเป็นประจำ ทุกคนในบ้านเห็นเหมือนกันหมดว่าในความมืดสลัวหน้าประตูบ้านไม่มีใคร จึงได้แต่มองตากัน ขนลุกซู่โดยพร้อมเพรียง
       ทุกคนยกเว้นลุงเช็งรีบพากันไปนั่งรวมกลุ่มกัน บ้างนอน บ้างนั่ง แต่ก็เกาะกันกลม ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไร ไอ้ปุยก็วิ่งเข้ามาในบ้านพร้อมกับที่เสียงหนึ่งดังขึ้น…
       แม่เล่าว่า มันเป็นเสียงที่ดังสนั่นราวกับบ้านจะถล่ม เหมือนมีบางสิ่งที่มีน้ำหนักมหาศาลทุบลงมาที่หลังคาบ้าน
       ปึง! ปึง! ปึง!
       
แรงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่เพียงแค่จุดเดียว แต่เสียงดังสนั่นพร้อมกับแรงสะเทือนนั้นเหมือนจะไล่ไปทั่วหลังคาทุกทิศทุกทาง ตลอดเวลาทุกคนในบ้านต่างก็บีบมือกันแน่น กัดริมฝีปาก กลั้นหายใจ ใช้สายตามองกัน หวาดกลัวจนไม่มีใครกล้าขยับ
       เสียงนั้นดังอยู่นานมากจนกระทั่งเงียบไปในที่สุด 
       ฉันเคยถามแม่ว่า เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเป็นเสียงแมวกระโดดไล่จับหนู แต่แม่ยิ้มแล้วส่ายหน้า บอกว่ามันต่างกันมากนัก เสียงนั้นทั้งดังและรุนแรงเกินกว่าจะเป็นคนตัวใหญ่กระทืบด้วยซ้ำ ใครไม่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้นจะจินตนาการไม่ออกเลยทีเดียว
       เหตุการณ์นี้ผ่านมาหลายสิบปีแล้ว บางคนบอกว่าน่าจะเป็นเพราะวิญญาณที่ตายกะทันหันกำลังโกรธเกรี้ยว หรือไม่แน่คุณลุงก็อาจจะแค่อยากแกล้งทุกคนเล่นเท่านั้น แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเสียงนั้นมันคืออะไร ทั้งประจักษ์พยานทุกคนตอนนี้ก็คงจะแก่เฒ่ากันหมดแล้ว 
       แต่แม่ก็ยังบอกกับฉันว่า 
       “เชื่อเถอะว่าไม่มีใครลืมคืนนั้นแน่นอน!”

ภาพประกอบ: นินหวา

เรียบเรียงโดย

นินหวา

นักอ่านและนักเขียนนิยาย เรื่องสั้น แนวระทึกขวัญ สยองขวัญ ปัจจุบันกำลังมุ่งมั่นเขียนนิยาย ส่งงานเขียนเข้าประกวดในโครงการต่าง ๆ และตระเวนกินของอร่อยทั่วประเทศ




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | เสาร์
5 ปีก่อนเคยมีแม่บ้านลบหลู่ดูหมิ่นเจ้าพ่อและจบชีวิตลงด้วยการตายปริศนา 5 ปีต่อมาคล้ายว่ามันจะเกิดขึ้นอีก เพราะอาถรรพ์หรือความเมามันเกินเหตุของมนุษย์ ที่ทำให้ต้องมีคนตาย ติดติดตามได้ใน Death Channel