18/05/2018

โขมดท้ายซอย

       เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแถบชานเมืองนครสวรรค์ในวันที่ผมไปร่วมงานบวชของเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ในวันนั้นทุกอย่างเต็มไปด้วยความสนุก แต่ก็จะมีช่วงว่าง ๆ อยู่บ้างเพื่อรอฤกษ์ยามตามที่กำหนดมา ตอนนั้นผมนั่งอยู่กับพื้นในบ้านของเพื่อนที่เป็นบ้านสองชั้นอย่างง่าย ๆ คือชั้นล่างจะโล่ง ๆ เน้นการใช้งานมากกว่าอยู่อาศัย
       ตรงสุดทางของบ้านด้านหนึ่งจะมีประตูออกไปข้างนอก ทำให้เห็นผักสวนครัวที่ปลูกไว้เตี้ย ๆ และสามารถมองทะลุเลยไปข้างหลังสุดซอยได้ ผมเผลอมองออกไปเพราะความอยากรู้อยากเห็น แต่พอมองดี ๆ ก็สะดุดตาเข้ากับเงาดำ ๆ ร่างหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปพอสมควร 
       มันคงไม่แปลกเท่าไหร่ถ้าเงาร่างนั้นไม่ได้มีสีดำทะมึนหม่น ๆ คลุ้งคล้ายควัน แต่มีกรอบเป็นรูปร่าง ดวงตาสีขาวขุ่นดวงโตไม่น่าจะมีนัยน์ตาดำจากที่เห็น เงาร่างนั้นยืนแอบอยู่ตรงกำแพงบ้านหลังสุดท้าย ผมสะดุ้งตกใจเมื่อหันกลับมาก็พบว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว

 

 

       ผมไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้เพื่อนฟังทันทีเพราะรู้สึกว่าอาจเป็นคนปกติ อีกอย่างผมก็กำลังสนุกกับงานบวชของเพื่อนด้วยเช่นกัน
       หลังจากเพื่อนสึกออกมาได้สักพักใหญ่ ๆ ผมก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้เลยเล่าให้เพื่อนฟังอย่างขำ ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่เห็น เพื่อนดูประหลาดใจกับสิ่งที่ผมเล่า เพราะมันตรงกับเรื่องราวที่คนในละแวกนั้นได้พูดกันหนาปากมาก่อนหน้านี้
       เพื่อนเล่าให้ผมฟังว่า มีอยู่วันหนึ่งมีคนในซอยนั้นออกมาทำกับข้าวเตรียมตัวไปทำงานในช่วงเช้ามืด ก็ได้ยินเสียงคล้ายไก่ดังมาจากแถวรั้วบ้าน เจ้าตัวเดินออกมาดูก็ตกใจเพราะที่ตรงนั้นไม่ได้มีไก่อย่างที่คิด แต่เป็นร่างของชายผอมแห้งนั่งยอง ๆ อยู่ขอบกำแพง ร่างกายที่ซูบผอมจนเห็นกระดูกนูนออกมา สองมือจับอยู่บนเข่า นิ้วเรียวยาวแห้งเหี่ยวน่าเกลียด ใบหน้านั้นยิ่งแล้วใหญ่ นอกจากสองตาที่ปูดปูนไร้ตาดำแล้วปากยังกว้างจนผิดรูป ใบหูที่ใหญ่กว่าคนปกติเล็กน้อยทำให้คนเห็นขวัญผวาจนแทบเป็นลม
       จากความรู้ที่ผมพอจะมีอยู่บ้างเลยคาดว่าสิ่งที่คนในละแวกบ้านพบเจอนั้นน่าจะเป็น ผีโขมด หลังจากเราได้คุยกันเรื่องนี้เพื่อนของผมก็กลับบ้านในช่วงวันหยุดช่วงหนึ่ง คืนนั้นผมได้รับสายจากเพื่อนช่วงกลางดึกอย่างกะทันหัน
       ใจความของบทสนทนานั้นคือ เพื่อนผมกำลังตกอยู่ในความกลัวเพราะถูกรบกวนจากเสียงที่ไม่รู้ที่มา บ้านเพื่อนผมหลังคาส่วนหนึ่งทำจากสังกะสี หากมีอะไรมากระทบจะเกิดเสียงดังเฉพาะตัวที่เรียกได้ว่า แค่ได้ยินก็จะรู้ทันทีว่ามันคือเสียงอะไร ตอนแรกเพื่อนคิดว่าคงจะเป็นแมว หรือไม่ก็ตัวอะไรสักอย่าง แต่นอนฟังอยู่นานเสียงนั้นก็ไม่หายไป และมันก็เริ่มหนักขึ้นเหมือนน้ำหนักในการกระทบที่จงใจจะบอกอะไรบางอย่าง

 

 

       เพื่อนผมโทรขึ้นไปหาแม่ที่นอนอยู่บนชั้นสองของบ้าน คิดว่าคงจะได้ยินเสียงชัดกว่า ในตอนนั้นเสียงมันคล้ายกับฝีเท้า ใจหนึ่งกลัวว่าจะเป็นโจร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะไม่ใช่สิ่งมีชีวิต เมื่อแม่รับสายแล้วก็ได้ให้คำตอบกลับมาว่า “แม่ไม่ได้ยินอะไร”
       ทั้งที่แม่นอนอยู่ชั้นสองใกล้กับหลังคามากกว่าเพื่อนผมเสียอีก แต่กลับไม่ได้ยินเสียงกรอบแกรบจากสังกะสีนั้น ผมคุยกับเพื่อนจนเสียงนั้นเงียบไปจึงวางสาย
       ในวันต่อมาก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้นกับแม่เสียเอง ตอนที่แม่เรียกหาน้องสาวของเพื่อนผมที่คาดว่าจะอยู่ในบ้านโดยการเรียกชื่อ และแทบจะในทันทีก็มีเสียงตอบกลับมาอย่างชัดเจนว่า “จ๋าแม่” แม่ยืนยันว่าเสียงนั้นคือเสียงของลูกสาวอย่างแน่นอน แต่ในความเป็นจริงแล้วตอนนั้นลูกสาวตนไม่ได้อยู่ในบ้าน แต่ออกไปทำธุระข้างนอกได้สักพักใหญ่ ๆ แล้ว
       แม่เริ่มไม่สบายใจจนไปปรึกษาคนใกล้บ้าน แล้วก็ได้ความว่าคืนเดียวกับที่เพื่อนผมได้ยินเสียงสังกะสีนั้น คนข้างบ้านที่ยังไม่นอนแอบเห็นว่ามีเงาดำตะคุ่มอยู่ใกล้ชายคาบ้าน มันนั่งยอง ๆ อยู่บนศาลพระภูมิเหมือนกับมาขโมยกินเครื่องเซ่นที่เหลือทิ้งในวันนั้น

 

 

       หลังจากวันนั้น คนในบ้านและรอบ ๆ บ้านก็หาทางออกโดยการปรึกษาผู้มีวิชาให้มาช่วยขับไล่ผีโขมด แต่กลายเป็นว่าไม่สามารถทำได้ เพราะคาดว่าผีโขมดตนนี้น่าจะเป็นเจ้าของบ้านหลังท้ายซอยที่ตอนนี้เสียชีวิตไปนานแล้ว ในตอนยังมีชีวิตแกเป็นคนขี้เหนียวและใจคอคับแคบ แม้แต่ญาติก็ไม่เอื้อเฟื้อเผื่อน้ำใจขับไสอย่างไม่ไยดี เป็นไปได้หรือไม่ว่าผลกรรมในปัจจุบันชาติทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพนั้น 
       และเมื่อคิดทบทวนดูดี ๆ ก็จริงดังว่า เพราะครั้งแรกที่มีคนพบเห็นผีโขมดตนนี้ คือหลังจากที่เจ้าของบ้านหลังนั้นตายลงในบ้านของตัวเองอย่างโดดเดี่ยว

 

 

ภาพประกอบ : ลอยชาย

เรียบเรียงโดย

ลอยชาย

นักเขียนอิสระที่ชอบเรื่องราวความลึกลับของไสยศาสตร์และวิญญาณบวกกับประสบการณ์ส่วนตัว จึงเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้ยังมีอยู่และไม่อยากให้ถูกลืมเลือนไปตามกาลเวลา ด้วยเหตุนี้จึงนำเรื่องราวเหล่านี้มาถ่ายถอดในรูปแบบของงานเขียน




แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็น


บทความนี้ยังไม่มีคนแสดงความคิดเห็น

บทความที่เกี่ยวข้อง


เรื่องเด่น


นิยายประจำวัน


TODAY | เสาร์
5 ปีก่อนเคยมีแม่บ้านลบหลู่ดูหมิ่นเจ้าพ่อและจบชีวิตลงด้วยการตายปริศนา 5 ปีต่อมาคล้ายว่ามันจะเกิดขึ้นอีก เพราะอาถรรพ์หรือความเมามันเกินเหตุของมนุษย์ ที่ทำให้ต้องมีคนตาย ติดติดตามได้ใน Death Channel